Londyn, król Polski, hugenoci i my — boson

Warto sobie uświadomić mocny w wymowie szereg dat: 7 lipca 1572 – umiera Zygmunt II August „Panowie polscy obawiali się jednak nadmiernego wzrostu znaczenia Anny [ZAMOYSKI!], nie chcieli też dopuścić do zubożenia Rzeczpospolitej poprzez przekazanie ogromnych majątków i skarbów siostrom Zygmunta Augusta. Podjęli więc odpowiednie działania. Zabronili Annie przyjeżdżać do Knyszyna (gdzie znajdowały się zwłoki króla) oraz […]

via Londyn, król Polski, hugenoci i my — boson

You may also like...

2 komentarze

  1. boson pisze:

    Obecnie istnieją dwie teorie na temat pochodzenia Nurbanu: była albo wenecką szlachcianką, albo hiszpańską Żydówką [1]. Po narodzinach mogła się nazywać Rachel Olivia de Nasi[2] lub Cecilia Venier-Baffo[3].

    https://pl.wikipedia.org/wiki/Nurbanu

    Prezent od Elżbiety I dla matki sułtana Mehmeda III, za pośrednictwem jej żydowskiej kiry, słynnej Esperanzy…

    http://boson.szkolanawigatorow.pl/jak-zamoyski-da-rozwinac-anglikom-wielki-handel-ze-stambuem-czyli-te-pierwsze-nord-south-streams

  2. boson pisze:

    http://boson.szkolanawigatorow.pl/perski-medyk-oraz-taki-co-nam-krolow-wybiera-oraz-ci-inni

    https://bosonweb.wordpress.com/2018/06/17/jak-to-jan-olbracht-krakowskim-zydom-podpadl/

    „W rezultacie tych zabiegów będący już w drodze do Polski czausz Ahmet został obarczony misją przedstawienia S-a jako miłego sułtanowi kandydata do tronu; Ahmet, przyjęty przez senat na początku września t.r., zalecił go jednak na ostatnim miejscu, po woj. sandomierskim Janie Kostce i królu Szwecji Janie III Wazie. Mając zapewnioną względną przychylność sułtana wysłał S. do Polski w lutym 1575 Zborowskiego z pieniędzmi na akcję wyborczą i werbunek zaciężnych, a następnie Hieronima Filipowskiego (młodszego) z listami do możnych…

    W poł. sierpnia t.r. wysłał S. do Polski lekarza Jerzego Blandratę (Biandratę), a następnie swego oficjalnego posła, podkanclerzego Mártona Berzeviczy’ego; na rzecz S-a działali nadal bracia Zborowscy (star. odolanowski Jan, woj. krakowski Piotr i marsz. nadw. kor. Andrzej). Oficjalne poparcie dla S-a wyraził nowy sułtan Murad III; w skierowanym do magnatów piś​mie z 30 IX t.r. groził on zniszczeniem całej Polski w przypadku wyboru innego władcy. Dn. 15 XI kandydatura S-a została przedstawiona szlachcie; wobec choroby Berzeviczy’ego uczynił to Blandrata. Szanse woj. siedmiogrodzkiego były jednak niewielkie: w senacie wspomnieli o nim jedynie A. Zborowski (na drugim miejscu, po Alfonsie d’Este ks. Ferrary) oraz bp. krakowski Franciszek Krasiński, który wprawdzie wygłosił przychylne S-owi wotum, lecz ze względu na jego lenne stanowisko wobec Turcji opowiedział się za kandydaturą cesarza. Dn. 12 XII prymas Jakub Uchański, przy poparciu prohabsburskiej większości senatu, nielicznych Litwinów i niewielkiej części szlachty koronnej, ogłosił na Nowym Mieście w Warszawie (poza polem elekcyjnym) wybór na króla Polski Maksymiliana II. W odpowiedzi, z inicjatywy star. bełskiego Jana Zamoyskiego, prawdopodobnie Stanisław Przyjemski lub kaszt. biecki Stanisław Szafraniec zaproponował 14 XII kandydaturę S-a, a marszałek sejmu, podkomorzy chełmski Mikołaj Sienicki zgłosił formalny wniosek, by królem obrać królewnę Annę Jagiellonkę, przydając jej S-a jako małżonka z tytułem królewskim i pełnią władzy. Propozycja wywołała powszechny entuzjazm szlachty, która usiłowała dokonać wyboru przez aklamację, jednak Szafraniec (zapewne dla uniknięcia groźby podważania prawomocności wyboru) zarządził po​nowne głosowanie indywidualne w województwach; wykazało ono poparcie zgromadzonych dla Anny i S-a.”

    https://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/stefan-batory-bthory-istvn

    https://pl.wikipedia.org/wiki/Giorgio_Biandrata

Dodaj komentarz:

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Przejdź do paska narzędzi