Król Stefan, gang Łaskich i znowu ten Erazm… — boson

Zacznę od tytułowego końca, czyli od Erazma i jego „Polska jest moja”. Otóż, domyślam się co go skłoniło do tej buńczucznej wypowiedzi – ten list do biskupa Canterbury pisze Erazm we wrześniu 1524, a w kwietniu/maju tego roku odwiedza go trzech braci – Hieronim, Stanisław i Jan Łascy! „Hieronim w r. 1520…pojechał tylko latem t. r. przez Węgry (?) […]

via Król Stefan, gang Łaskich i znowu ten Erazm… — boson

You may also like...

2 komentarze

  1. boson pisze:

    **) W liście z 27 VIII 1528 r. odpisał Łaskiemu: „Bardzo się cieszę, że arcybiskupowi odpowiada moja praca. Co do podarku, tłumaczysz stryja usilnie jego zajęciami. Ileż to czasu wymaga wydanie takiego polecenia: »Poślij mu sto dukatów!«. Ale porzucając żarty, zadowala mnie dostatecznie przyjazny stosunek tego męża. Chciałbym życzyć temu najlepszemu starcowi bratanka, a Tobie brata obdarzonego nieco większym szczęściem”

    „Nobilitacje bogatych mieszczan na przełomie XV i XVI wieku nie były co prawda zjawiskiem typowym, nie należały jednak tak︎że do wyjątków. W interesującym nas okresie spotykamy się z nimi kilkakrotnie, m. in. adopcji herbowych dokonywali Szydłowieccy. Zabieg taki mo︎żna uznać za element poszerzania kręgu wpływów rodu.

    Trzy lata wcześ︎niej niż︎ Powidzkiego, 30 maja 1504 r., kanclerz przyjął do swego herbu Macieja Zimmermana, burmistrza i bogatego kupca gdańskiego, z którym prowadził interesy kupieckie (za jego poś︎rednictwem sprzedawał zboż︎e z własnych folwarków).

    Bez wątpienia Jan Łaski musiał swego krakowskiego bankiera promować i ułatwiać mu działalnoś︎ć w aparacie skarbowym państwa, ponieważ︎ daje się zauwa︎żyć ciekawa zale︎żno︎ść︎, źródła potwierdzają największą aktywno︎ść Fiszla na tym polu w tym samym czasie, kiedy Łaski był jedną z najpotę︎żniejszych postaci w Królestwie, tzn. za czasów króla Aleksandra. Z chwilą, gdy na tronie zasiadł Zygmunt I i kanclerz stracił swoje wpływy, zmieniła się takż︎e aktywno︎ść Fiszla. Odtąd nie występuje on ju︎ż jako królewski bankier czy poborca podatków, przez jego ręce nie przechodzą już︎ operacje finansowe skarbu państwa (pamiętajmy przy tym, ︎że w latach 1502-1506 Łaski również︎ aktywnie włączał się w zarząd finansowy, być moż︎e przekraczając przy tym swoje kompetencje).”

  2. boson pisze:

    **) W liście z 27 VIII 1528 r. odpisał Łaskiemu: „Bardzo się cieszę, że arcybiskupowi odpowiada moja praca. Co do podarku, tłumaczysz stryja usilnie jego zajęciami. Ileż to czasu wymaga wydanie takiego polecenia: »Poślij mu sto dukatów!«. Ale porzucając żarty, zadowala mnie dostatecznie przyjazny stosunek tego męża. Chciałbym życzyć temu najlepszemu starcowi bratanka, a Tobie brata obdarzonego nieco większym szczęściem”

    100 dukatów za dedykację – to się nazywa poczucie wartości… dzisiaj to prawie 100 000 PLN.

Dodaj komentarz:

Przejdź do paska narzędzi