Jak to Jan Olbracht krakowskim Żydom podpadł — boson

W 1912 dr Meir Balaban vel Majer Bałaban wydał w Krakowie nakładem Izraelickiej Gminy Wyznaniowej, „DZIEJE ŻYDÓW w Krakowie i na Kazimierzu” T.1 (1304-1655) przez Główny skład w księgarni Leona Frommera w Krakowie. Oto kilka fragmentów związanych z tytułem notki: „…To wszystko przejął żywcem statut Mikołaja Trąby, a pod jego wpływem wydał Władysław Jagiełło w r. 1423 statut warecki. Statut […]

via Jak to Jan Olbracht krakowskim Żydom podpadł — boson

You may also like...

2 komentarze

  1. boson napisał(a):

    uzupełnienie:

    Kalahora (Calaora, Calvari, Kalhora, Kolhara) Salomon

    (? Calahorra – 1596 Kraków) – lekarz i kupiec, pierwszy w Rzeczpospolitej przedstawiciel rodziny lekarzy i aptekarzy Kalahorów, pochodzącej z Granady; pradziadek Josefa ben Salomona K.; dziadek Matatiasza K. Od 1570 był medykiem nadwornym króla Zygmunta II Augusta, a od 1578 – Stefana Batorego. Zajmował się też handlem hurtowym i eksploatacją żup solnych. Jego autorytet znalazł odzwierciedlenie w responsach M. Isserlesa i S. Lurii. Synowie K., Mojżesz i Izrael Samuel, zapoczątkowali dwie linie rodziny Kalahorów – małopolską (krakowską) i wielkopolską (poznańską).

    http://www.jhi.pl/psj/Kalahora_(Calaora_Calvari_Kalhora_Kolhara)_Salomon

    Kalahora (Calahora, Caliora, Califari) Matatiasz

    (?-1663 Piotrków) – lekarz, aptekarz; syn Mojżesza K.; wnuk Salomona K.; stryj Josefa Ben Salomona K. Prowadził aptekę w Kazimierzu pod Krakowem; z gminną komisją dobroczynności zawarł układ, zobowiązujący go do odwiedzania chorych w przytułku i zaopatrywania w leki ubogiej ludności żydowskiej, za co został całkowicie zwolniony z podatków i otrzymywał rocznie 100 zł gratyfikacji. Leczył również chrześcijan, w tym zakonników. Zatarg z kaznodzieją z krakowskiego kościoła św. Wojciecha, Włochem Serwacym Hebellim, pomawiającym K. o obrazę Matki Bożej, oraz oskarżenie go przez żyd. neofitę, doprowadziły do uwięzienia K. i skazania na publiczne tortury, a potem spalenie żywcem. Odwołanie do wyższej instancji sądu (Trybunału piotrkowskiego) pogorszyło jeszcze sprawę, ten bowiem skazał K. na nowe męki. 13 XII (tj. 14 kislew) 1663, zgodnie z postanowieniem Trybunału, w Piotrkowie wyrok wykonano; popiołami z ciała K. nabito moździerz (samopał) i wystrzelono w powietrze. Odkupioną od kata odrobinę popiołów Żydzi krakowscy pochowali na cmentarzu przy ul. Szerokiej, obok bóżnicy REMU; przez lata, przy grobie K.odprawiano nabożeństwa żałobne

Dodaj komentarz:

Przejdź do paska narzędzi