Mickiewicz, Rotszyld oraz syjonizm i unia polsko-żydowska

„Roman Brandstaetter (ur. 3 stycznia 1906 w Tarnowie, zm. 28 września 1987 w Poznaniu)… urodził się w żydowskiej rodzinie inteligenckiej jako syn Ludwika i Marii z domu Brandstaetter. Jego dziadek, Mordechaj Dawid Brandstaetter (1844–1928), był właścicielem tłoczni oleju lnianego w Tarnowie, jak również znanym twórcą literatury hebrajskojęzycznej, autorem wielu opowiadań i nowel. …

Po ukończeniu studiów przebywał w latach 1929–1931 na rządowym stypendium w Paryżu, gdzie prowadził badania nad działalnością polityczno-społeczną Adama Mickiewicza. Praca ta zaowocowała tytułem doktora filozofii, który otrzymał w 1932. Powróciwszy z Paryża zamieszkał w Warszawie, gdzie przez rok pracował jako nauczyciel języka polskiego i gdzie podjął pracę literacką oraz publicystyczną, drukując w Kurierze Literacko-Naukowym i Miesięczniku Żydowskim. Wydał również szkice historyczno-literackie: Legion żydowski Adama Mickiewicza (1932)… W 1935 odwiedził Turcję, Grecję i Palestynę.”

Co ciekawe, choć mało zaskakujące, od 1932 panuje milczenie tzw. polskich historyków na temat owego legionu żydowskiego Mickiewicza, bo trudno uznać dzieło Marii Janion z 2009 za cokolwiek tu wnoszące, poza „zaklepaniem” tematu i jego „zaciemnianiem”.

Za to…

You may also like...

5 komentarzy

  1. E.B napisał(a):

    Boson

    Lubię twórczość Mickiewicza, trochę czytałam o jego życiu. Można powiedzieć, że było barwne :)).
    To co pisał było przesiąknięte polskością i pochodzenie jego matki Barbary z Majewskich, budzące wątpliwości, chyba nie ma większego znaczenia. Bardziej interesujący jest wpływ Towiańskiego. Niestety nie czytałam Ksiąg Pielgrzymstwa, a zapewne warto. One mogą wiele powiedzieć.
    Podejrzewa się, że Mickiewicz został otruty w Turcji. I jest to bardzo prawdopodobne. Ale to już polityka.

  2. ProvoCatio napisał(a):

    @ Boson

    bardzo ciekawe i dobrze się czyta.

  3. boson napisał(a):

    „In 1946, Brandstaetter left Palestine for Rome, where he served as cultural attaché at the Polish embassy and was baptized. During his stay in Rome, Roman Brandstaetter married Regina Wiktor.”

    Regina Brandstaetter (z domu Brochwicz-Wiktor). W 1946 sekretarka ambasadora polskiego w Rzymie, profesora Stanisława Kota.

  4. boson napisał(a):

    „Stanisław Kot związany był z ruchem ludowym. Od 1933 roku działał w Stronnictwie Ludowym, w latach 1936–1939 był członkiem jego Naczelnego Komitetu Wykonawczego. Reprezentował prawe skrzydło stronnictwa. Był też działaczem opozycyjnego Frontu Morges.

    We wrześniu 1939 roku znalazł się na emigracji i wszedł jako wicepremier do rządu gen. Sikorskiego, swego przyjaciela. Gorliwie prowadził akcję „oczyszczania” armii z ludzi związanych z sanacją. Z tych samych przyczyn prowadził kampanię bezpodstawnych ataków na działalność Związku Walki Zbrojnej pod komendą gen. Roweckiego „Grota”, dążąc do poddania konspiracji w kraju kontroli politycznej, czemu sprzeciwiał się skutecznie gen. Sosnkowski jako komendant główny ZWZ na emigracji. W latach 1941–1942 Kot był ambasadorem rządu RP na uchodźstwie w ZSRR, w latach 1942–1943 ministrem stanu na Bliskim Wschodzie, w latach 1943–1944 ministrem informacji. W lipcu 1945 roku powrócił do kraju i z ramienia Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej był w latach 1945–1947 ambasadorem w Rzymie. W 1947 roku ponownie wybrał emigrację. Od 1955 roku był przewodniczącym Rady Naczelnej Polskiego Stronnictwa Ludowego na obczyźnie.”

    „In September 1933 he was discharged by the Sanacja government from the chair of University of Cracow in connection with the resistance of professors against the suppression of autonomy at the University and the prostest against imprisonment of Centrolew politicians. From that time he also joined the right wing of the People’s Party.

    After the German invasion of Poland and the start of the Second World War in Europe in 1939, he escaped to France, where he took part in the formation of the Polish Government in Exile, first serving as Minister of Internal Affairs Following the German invasion of the Soviet Union in 1941 and the subsequent reestabilishment of diplomatic relations between Poland and Soviet Union, which had been broken after Soviet participation in the invasion of Poland, Stanisław Kot became the Polish ambassador to the Soviet Union in Moscow until 1942. Then until 1943 he served as Minister of State (Minster Stanu) in the Middle East, where Poland had substantial armed forces. From 1943 he and his department played an important role when relations with the Soviet Union were broken off on 26 April 1943 after the discovery of the Katyn massacre, where the Soviets murdered thousands of Polish officers prisoners of war. After Prime Minister General Władysław Sikorski’s death on 4 July 1943, President Władysław Raczkiewicz called upon Stanisław Mikołajczyk, who had been acting as Prime Minister in General Sikorski absence, to form a Government. Kot retained his position as Minister of Information in Mikolajczyk’s cabinet.

    From 1945 to 1947 he cooperated with the Provisional Government on National Unity (Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej), which attempted to bring together the Polish Government in Exile and Soviet-sponsored Polish communist government. During that time he was the Polish ambassador to Rome. Eventually, as the Soviets persecuted all sympathisers of the London-based government, Stanisław Kot resigned his post in 1947 and remained in exile, fearing a return to Poland, where he was likely to face charges of treason and possible execution. He remained a supporter of the London-based government in exile, and a leader of the Polish People’s Party in exile from 1955, until his death in Middlesex, United Kingdom in 1975.”

  5. boson napisał(a):

    bardzo ciekawe świadectwo Gropplerowej:

    „może na dwa dni przed śmiercią poeta sprowadził konie, by jechać do ambasady angielskiej, lecz nagle zmienił projekt i powiedział, że nie czuje się dość silnym […] I nie pojechał”.

    „[Mickiewicz] spowiadać się nie miał czasu, nie wspominał o chęci do tego, nikt też nie śmiał mu proponować, a raczej przerażeni i zajęci ratunkiem nie pomyśleli o tym; przyszło w końcu komuś na myśl, posłali po księdza, ale kiedy ten przyszedł, już nie żył pan Adam, więc namaścił nieżyjącego.”

    https://pl.wikipedia.org/wiki/Henryk_Groppler

    Obraz Matejki przedstawiający Bebek, w którym mieszkał Groppler, wykonany w 1872 r. w czasie gościny u Gropplerów:

    1863:
    https://pl.wikipedia.org/wiki/Salon_Odrzuconych

Dodaj komentarz:

Przejdź do paska narzędzi