Przejdź do paska narzędzi

Odzew na “wyborczy Kulturkampf”

Jako odtrutkę na ideologicznie zmotywowaną działalność na froncie ideologicznym (Kulturkampf) niejakich Sarzyńskiego i Szlagi z niejakiej GW (vide: na recenzję Sarzyńskiego z wystawy fotografii Szlagi „Polska” Dlaczego w Polsce rządzą Kaczyński i Macierewicz, a Duda i Szydło budzą sympatię..) zamieszczam bilet wstępu na świetną stronę znakomitej urodzonej w Libanie Mimo Khair. Naprawdę polecam, wiele fotografii mistrzowskich w klasycznym rozumieniu tego słowa. Zachwyt subtelnością „podglądania” i perfekcją formy… Obejrzyjcie zwłaszcza otwierający stronę pokaz slajdów. Mistrzyni. Można czasem dostrzec nawiązania do mistrzów malarstwa (póki co zauważyłem 1 echo Andrew Wyetha).

kinetic-life

Ilustracja 2. Kinetyczne życie

Shanghai-based photographer Mimo Khair is interested in people, cityscapes, and architecture, but whatever she shoots is infused with her keen sense of […]

via Odzew na “wyborczy Kulturkampf” — wawel

Może Ci się również spodoba

7 komentarzy

  1. rk1 pisze:

    @wawel24:

    mam wątpliwość czy Szlagę należy lokować „na froncie”.
    To Sarzyński walczy nadinterpretacją. Zajrzalem przelotnie do Chinczyka.
    Chinski Sarzyński napisałby „źli pomarszczeni ludzie, palacze, to przez
    nich w Chinach trwa komunizm” albo cos innego w zależności od potrzeb.
    Ordynarną propagandę można ze wszystkiego ulepić. U siebie podałem
    słowa klucze: generalizacja, interpretacja, wnioski. to trzy pola do nadużyć.
    wrzuciłem tez dwa fragmenty „recenzji” tej samej wystawy: Sarzyńskiego
    (ordynarną manipulację) i Fortu (obojętną politycznie i „ciepłą”).

    I dla przykładu jeszcze opinie Wróbla o klątwie. kontropinii Bendyka
    nie – jest przewidywalna do bólu – i dotyczy Wróbla.
    Bo zaangazowany krytyk nie potrzebuje dzieła. wystarczy mu kierunek i inny krytyk 🙂

  2. rk1 pisze:

    poprawka:

    słowa klucze to: reprezentatywność, interpretacja, wnioski (lub Końkluzje 😉 )

    zdjęcia rzeczywiście robią wrażenie.
    przyjemność przed chwyceniem łopatki 🙂

    „Sprawny Publicysta po Socjologii” zatrudniony w Polityce byłby w stanie
    na ich podstawie udowodnić wszystko, na co dostałby zamówienie 😀

  3. piko pisze:

    Dla mnie film Miś to było i jest arcydzieło. Bareja pokazał brzydotę, głupotę, uwikłanie w paranoję. Pomimo tak zgrzytających obrazów cel, przesłanie filmu świetne i zrozumiałe dla nas. Może osoby które wówczas świadomie nie żyły nie czują wartości tego filmu ale jak się poda kontekst wszystko staje się jasne.

    U PinkPantera była dobra dyskusja na temat przekazu w sztuce – chodziło o Smarzowskiego i jego twórczość. Warto sobie przypomnieć.

  4. nohood pisze:

    Wawelu, zdjęcia rzeczywiście świetne.
    Drobna korekta do notki – Mimo Khair (piękna dziewczyna, skądinąd) raczej nie jest Chińczykiem; urodziła się w północnym Libanie…
    Odtrutka znakomita.
    Pozdrawiam serdecznie!

  5. wawel24 pisze:

    Navi, nie sprawdzałem dokładnie. Po prostu… Word Press mi podsunął sam, to otworzyłem i zacząłem oglądać i zachwyciły mnie.
    Szczególnie świetny jest wybór w zamieszczonym na czołówce strony pokazie slajdów.

    Serdeczności 🙂

  6. wawel24 pisze:

    Navi

    PS
    Swoją drogą ciekawe rzeczy podsuwa sam Word Press. To jest – jak pewnie wiesz – w panelu administracyjnym (Czytnik —-> Obserwowane strony). Wyszukiwarka zapewne kieruje się tagami autora w sugerowaniu mu blogów, które mogłyby go zainteresować.

  7. nohood pisze:

    O, to jest na wordpressiie… Cudnie.

    Tak, zdjęcia z „pokazu slajdów” sa rewelkacyjne – wciąż pamiętam ten czerwony parasol na tle szklanego domu – z marzeń (albo z futurystycznego horroru).
    I ta piękna „łowczyni uśmiechów” opowiadająca o swojej pasji podróżowania, chwytania chwili.

Dodaj komentarz: