Nasza Basia Kochana, czy tolerowanie obecnie zarazy w kulturze

Czasami warto przypomnieć młodym ludziom inne czasy aby „Klątwa” w wydaniu chazara Oliver Frljić poszła w niepamięć i zapomnienie.

Opublikowany 17 paź 2012

Koncert Nasza Basia Kochana i Przyjaciele odbył się 23 kwietnia 1993r. w Teatrze Żydowskim w Warszawie. Występują m.in. Jerzy Filar i Nasza Basia Kochana, Wolna Grupa Bukowina, Elżbieta Adamiak, Andrzej Poniedzielski, Grzegorz Bukała. Prowadzenie koncertu – Jacek Cygan

Czy bezkarnie można prowokować i puszczać smrodliwe bąki ?.

Jeśli od lat funkcjonują w Rzeczypospolitej specjaliści od początku Nowego Świata NWO i Raju Biblijnego z „kalibratorem żeńskim” w tle

to okazuje się, że można wszystko. Prowokować, burzyć, generować CHAOS. Bluźnić, gorszyć, kupczyć Życiem i Śmiercią. (10 kwietnia 2010) A dziś Jarosława KACZYŃSKIEGO. Jednym słowem WSZYSTKO !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

i TO wszystko POD PRETEKSTEM WOLNOŚCI SŁOWA.

KONSTYTUCJA, KONSTYTUCJA ………………

>>>

Istota wszechwieczna, spotkanie 1 – Tadeusz Owsianko – 16.02.2017

 Reżyser wulgaryzmów i scen obscenicznych w „teatrze powszechnym” w Warszawie 18 luty 2017 roku

Warto przypomnieć tę postać i jego główną inspirację do działania. Zwalczający rzekomy polski antysemityzm !.

Oliver Frljić[edytuj]

Oliver Frljić
ilustracja
Data i miejsce urodzenia31 marca 1976 r.
Travnik
Zawódreżyser,dramatopisarz
Lata aktywnościod 2002

Oliver Frljić (ur. 31 marca 1976 r. w Travniku) – chorwacki reżyser teatralny i dramatopisarz.

Kariera

Karierę sceniczną rozpoczął od współpracy z amatorską grupą teatralną Le Cheval, działającą w studenckim ruchu teatralnym. W 2002 ukończył studia z zakresu filozofii i kultury religijnej na wydziale filozofii jednej z uczelni jezuickich, a następnie z zakresu reżyserii teatralnej na Akademii Sztuk Dramatycznych w Zagrzebiu. Po studiach współpracował z Teatrem Narodowym Istrii i grupą teatralną KUFER. Sztuki, które reżyserował wystawiano na festiwalach w Chorwacji i Czarnogórze, a także na festiwalach sztuk niezależnych w Wiedniu, Hamburgu i Berlinie. Pierwsze nagrody przyniosły mu inscenizacje dla dzieci, prezentowane w Chorwacji i w Serbii. Spektakl Turbo-folk w reżyserii Frljicia otrzymał nagrodę Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym w Zagrzebiu, a w 2009 główną nagrodę na festiwalu małych form teatralnych w Rijece. Sukces na festiwalu w Sarajewie sprawił, że znalazł się w gronie najbardziej znanych chorwackich reżyserów teatralnych młodego pokolenia.

Opinię skandalisty przyniosła mu inscenizacja sztuki poświęconej śmierci b. premiera Serbii Zorana Đinđicia, wystawiona na deskach belgradzkiego teatru Atelje 212[1]. Sztuka została wyróżniona nagrodą Grand Prix 47 edycji belgradzkiego festiwalu teatralnego Bitef. W tym samym roku w Dubrowniku wystawiał sztukę Śmierć Dantona Büchnera po raz kolejny szokując zebraną publiczność. Zabijanie kurczaków na scenie doprowadziło do zakazu wystawiania sztuki, wydanego przez chorwackie służby weterynaryjne. W 2012 rozpoczął współpracę z teatrem satyrycznym Kerempuh. Na scenie tego teatru wystawił sztukę Gospođa ministarka Branislava Nušicia[2].

Po sukcesach spektakli reżyserowanych przez Frljicia w Düsseldorfie i Lublanie, w 2013 reżyser rozpoczął współpracę z Narodowym Starym Teatrem w Krakowie. Nieboska komedia. Szczątki – sztuka na motywach dramatu Krasińskiego miała przedstawiać problem polskiego antysemityzmu, ale do premiery sztuki nie doszło.W 2015 powrócił do Polski wystawiając sztukę „Przeklęty niech będzie zdrajca swej ojczyzny”, zaprezentowaną najpierw we Wrocławiu, a następnie w krakowskim teatrze Pop-up[3]. W 2017 r. (premiera 18 lutego) wystawił kolejną kontrowersyjną[4] sztukę – „Klątwa” (na motywach dramatu Stanisława Wyspiańskiego) w Teatrze Powszechnym w Warszawie[5].

Przypisy

Bibliografia

Oliver Frljić promovirao „Humanizam za djecu” – YouTube

https://www.youtube.com/watch?v=O0wNNsXLkJ0

12 mar 2015 – Przesłany przez: Zeljko Peratovic

Isječci s promocije knjige „Humanizam za djecu” 27. veljače u Velikoj dvorani HND-a u kojima govori …

http://www.rp.pl/Teatr/302199935-Klatwa-w-Teatrze-Powszechnym-Dramat-Wyspianskiego-ogladany-z-obrzydzeniem.html#ap-1

„Klątwa” w Teatrze Powszechnym. Dramat Wyspiańskiego oglądany z obrzydzeniem

aktualizacja: 19.02.2017, 20:14

Chorwacki skandalista, sięgając po „Klątwę” Wyspiańskiego, marzył o prowokacji w warszawskim Powszechnym i to mu się z pewnością udało.

Oliver Frljić, chorwacki reżyser teatralny i dramatopisarz, rozpoczynał od udanych inscenizacji sztuk dla dzieci. Potem postanowił być skandalistą i tak się stało po inscenizacji sztuki poświęconej śmierci b. premiera Serbii Zorana Đinđicia. W „Śmierci Dantona” zszokował widzów scenami, w których aktorzy zabijali żywe kurczaki. Ingerencja służb weterynaryjnych spowodowała zdjęcie spektaklu. W Polsce stał się głośny, gdy w Starym Teatrze na skutek m.in. reakcji aktorów przerwał próby do „Nie-Boskiej komedii”. Mając na swym koncie studia z zakresu filozofii i kultury religijnej w jednej z uczelni jezuickich, chciał skupić się na polskim antysemityzmie. Teraz w Powszechnym, sięgając po „Klątwę” Wyspiańskiego, postanowił rozprawiać się z polską religijnością, duchowieństwem i rozdziałem państwa od Kościoła.

Spektakl rozpoczyna się dość niewinnie. Grupa aktorów mająca kłopoty ze zrozumieniem intencji reżysera wystawiającego dramat Wyspiańskiego dzwoni z prośbą o pomoc do Bertolda Brechta. Ten odpowiada, że w Polsce najlepszym doradcą w tej dziedzinie będzie papież. I wtedy Frljić „daje do pieca” i wprowadza na scenę figurę papieża z wyeksponowanym fallusem. Jedna z aktorek wpada w euforię i zaczyna się „obrzęd fellatio”. Obrzydliwych scen jest więcej, bo jak wiadomo, Frljić żywi się prowokacją. Symbolem polskiej dewocji jest kolekcjonowanie krzyży, z których łatwo złożyć karabin maszynowy do walki z przeciwnikami.

Scen pochodzących z samej „Klątwy”, czyli opowieści o związku księdza z młodą kobietą, którą wieśniacy obarczają winą za klęskę suszy, jest zaledwie kilka. Frljić skupia się raczej na skrywanym przez lata temacie księży pedofilów. I oto wszyscy aktorzy, przedstawiając się z imienia i nazwiska, opowiadają o molestowaniu, jakiego doświadczyli ze strony kapłanów. Karolina Adamczyk (matka pięknej córki) informuje, że ma zamiar przeprowadzić aborcję. Zgodnie z wolą Frljicia zaciera się granica między aktorami a granymi przez nich rolami, więc trudno ustalić, co w publicznych wystąpieniach jest fikcją, a co rzeczywistością. O poważnej dyskusji na styku państwo Kościół i naszej kondycji wiary Frljiciowi nawet się nie śniło. Chodziło raczej o artystyczną prowokację.

Wiadomo przecież, że taki spektakl stanie się łatwą pożywką dla tych, którzy wyłączając myślenie, potępiają wszystko w czambuł. Żyjąc w swym nieskomplikowanym świecie, w którym wszystko jest białe albo czarne, wiedzeni często instynktem stada, oburzają się przedstawieniami i filmami, których nie widzieli, książkami, których nie przeczytali. Sęk w tym, że ci, którzy domagają się tolerancji dla siebie, sami stają się zamknięci i nietolerancyjni.

Można powiedzieć, że Frljić nie występuje przeciw Bogu, tylko jego urzędnikom, którzy oprócz słów głębokich, przepojonych troską i miłością, głoszą czasem prawdy dalekie od ducha miłosierdzia, będące przejawem własnej pychy i zadufania. Tylko czy akurat Jan Paweł II, o którym miliony ludzi nie tylko w Polsce myśli z szacunkiem, który stał się niewątpliwym architektem społeczno-politycznych przemian w tej części Europy, upominał się o prawa człowieka, powinien być stawiany na równi z księdzem pedofilem z sąsiedniej wioski. Frljić, jak słusznie zauważyli aktorzy, narobił swym spektaklem zamieszania, zainkasował kasę i szybko czmychnie do Chorwacji, obserwując z lubością reakcje „zdrowej tkanki polskiego społeczeństwa”. Puścił bąka i zdziwiony jest, że pozostało morowe powietrze.

„Klątwa” w Teatrze Powszechnym. Dramat Wyspiańskiego oglądany z …

www.rp.pl › Kultura › Teatr

2 dni temu – Chorwacki skandalista, sięgając po „KlątwęWyspiańskiego, marzył o prowokacji w warszawskim Powszechnym i to mu się z pewnością udało …

https://pl.wikipedia.org/wiki/Kl%C4%85twa_(dramat)

Klątwa (dramat)[edytuj]

Wydanie książkowe dramatu z 1899 roku

Klątwadramat Stanisława Wyspiańskiego. Ukazał się drukiem w 15 – 16 numerze „Życia” z 15 sierpnia 1899 r. (pismo to redagował wtedy Stanisław Przybyszewski)[1].

Treść[edytuj]

Tragedia Wyspiańskiego opowiada o wydarzeniach, które rozgrywają się we wsi, która dotknięta została plagą suszy. Mieszkańcy zastanawiają się, co może być tego przyczyną. Miejscowy Ksiądz mówi, że to kara za ich grzechy. Oni jednak nie zgadzają się z tymi oskarżeniami, dochodzą do wniosku, że to być może kara, ale nie za ich przewinienia, tylko za postępowanie Księdza. Ma on bowiem romans z Młodą, która jako gospodyni mieszka w jego domu. Mają oni dwoje dzieci.

Gręboszowianom nie podoba się wypominanie przez Księdza ich grzechów, więc chcąc postarać się o przerwanie klęski, która ich dotyka, udają się po radę do Pustelnika. Ten daje wskazówki, mówi, że mają zawieźć drewno na leżące w oddali puste pole i tam złożyć ofiarę. Mieszkańcy wioski postanawiają zrobić to, co im zalecono.

Stanisław Wyspiański Autoportret, 1902

Tymczasem do Księdza z wizytą przybywa Matka, dowiaduje się ona o związku syna z Młodą, widzi, że tych dwoje łączy miłość. Ona też mówi o konieczności odkupienia win. Młoda opacznie rozumie słowa Matki i Pustelnika, by przebłagać Boga spaleniem tego, co najmilsze i postanawia złożyć ofiarę. Bierze swe dzieci i oddala się z nimi w kierunku gdzie przygotowany jest stos drzewa do spalenia. Po chwili wieśniacy dostrzegają słup dymu idącego z ogniska i ukazują się tam trzy lecące gołąbki. Wszyscy traktują to jako wróżbę, że Bóg zaprzestanie klęsk i plag. Okazuje się, że Młoda wrzuciła na stos swoje dzieci, jednak sama nie wskoczyła do ognia. Jak oszalała biegnie w stronę wsi, trzymając w ręku płonącą żagiew. Odgraża się, że podpali wioskę. Zostaje ona ukamienowana przez ludzi, gdyż boją się oni, by nie podpaliła wszystkiego. Pada martwa na stopniach plebanii, Ksiądz nie przychodzi jej z pomocą. Chór chłopów informuje, że piorun uderzył w zagrody wiejskie i te się palą. Jednocześnie zaczyna się ulewa.

Osoby dramatu: Ksiądz, Matka, Młoda, Sołtys, Dzwonnik, Parobek, Dziewka, Pustelnik, Chór

Akcja utworu rozgrywa się w Gręboszowie pod Tarnowem.

Problematyka[edytuj]

Temat Klątwy, jak na czasy, w których powstała, jest niezwykle śmiały, dotyka nowych, ale palących zagadnień, przesądów i wierzeń chłopskich, zaczerpnięty został z bezpośredniej obserwacji życia. Wyspiański wyzyskał tu bowiem elementy konfliktu między gromadą wiejską a plebanią, który rzeczywiście miał miejsce w Gręboszowie pod Tarnowem. Wszyscy bohaterowie są współczesnymi chłopami. Plagę, która nawiedziła ich wieś łączą ze stanem grzechu, w jakim żyje ksiądz, tym bardziej, że jego modlitwy o odwrócenie rujnujących skutków suszy pozostają bez echa. Najważniejszą kwestią w tym konflikcie jest więc zarówno perspektywa ruiny materialnej wsi, ale też drażniące wykroczenia obyczajowe i obrażone uczucia religijne.

Bóg dla Gręboszowian nie jest miłosiernym i wybaczającym Bogiem nowotestamentowym, to okrutny i mściwy Bóg ze Starego Testamentu, który chce ofiary za każde przewinienie. To Bóg – władca świata i ludzi, Bóg – Przeznaczenie, karze i zbawia, ucząc w ten sposób lud wyższego poznania[2]. Widocznie przemawia On w finale. Przez wybuch burzy i pioruny niszczące dobytek mieszkańców wsi pokazuje, kto tak naprawdę jest właściwym sprawcą śmierci trojga niewinnych istot, i nie jest to bynajmniej Młoda. Płonąca wieś powtarza obraz płonącego jeszcze stosu ofiarnego, na którym zginęło dwoje dzieci. Jakby to pierwsze wydarzenie jakąś magiczną siłą przyciągania sprowadziło drugie. Taka jest odpowiedź Boga na te wydarzenia.

W światopoglądzie tych prostych ludzi charakterystyczne jest także to, że pod żarliwą wiarą, religijnością głęboko tkwią w nich pozostałości wierzeń pogańskich. To właśnie pod ich wpływem tak chętnie godzą się na złożenie Bogu ofiary.

Chociaż bohaterowie Klątwy, mieszkańcy współczesnej Wyspiańskiemu polskiej wsi, zdają się być prostymi ludźmi, przejmującymi się sprawami gospodarskimi i troskami dnia codziennego, to z tych ich przyziemnych problemów powstają problemy wielkiego ludzkiego cierpienia. W dramacie obecne są wielkie namiętności. Autor osiągnął tu silne napięcie dramatycznej grozy. To tragedia nowoczesna, drapieżna i okrutna, w której niezwykle ważna jest ludzka ofiara, którą dokonuje z siebie i swoich dzieci Młoda w imię racji moralnych. Idzie ona na stos dać okup, złożyć ofiarę, by Bóg uchylił klątwę ciążącą nad gromadą i by ocalić od męki wiecznej siebie, dzieci, Księdza. Jednak ta ofiara jest zarazem zbrodnią, której też nie omija kara. Dzieciobójczyni, oszalała ze zgrozy, zostaje ukamienowana. Ale jej czyn nie poszedł na marne, odkupiła winę, zmazała klątwę. Jej bohaterstwo i wielkość duszy Bóg objawia gromadzie uświęcając jej zwłoki i przerywając suszę.

W Klątwie dostrzec można pewne elementy znane już z dramatów antycznych. Czytelnikowi zdaje się, że nad bohaterami ciąży fatum, olbrzymia siła miażdżąca ludzi. Więc jakiekolwiek ich poczynania i tak doprowadzą do klęski. Jest ona nieuchronna. Zresztą w latach pisania Klątwy tragedia antyczna była dla Wyspiańskiego najwyższym wzorem dramatopisarstwa. Zarówno w formie artystycznej, jak i w treści utworu autor prezentuje odbiorcom wzór tragedii antycznej dawnych Greków. Dramat Wyspiańskiego to opowieść o gromadzie ludzkiej zmagającej się zarówno ze światem realnym ale też ze światem niepojętym, z otchłaniami sił działających w samym człowieku i w ludzkiej wspólnocie. Tragedia człowieka rozgrywa się wewnątrz tragedii przyrody, gdzie życie ulega zniszczeniu w żarze posuchy, w niszczycielskiej sile burzy, a w potem w końcu ulega oczyszczeniu dzięki ulewie. Człowiek to część świata, jest w nim ofiarą, ale też siłą sprawczą[3]. Widać to wyraźnie w Klątwie.

Tamte czasy rozgrywania nas chłopi przeciwko szlachcie koniec XiX w.

Głupota przeciwko wiedzy. Uczucie przeciwko pogardzie.

Tak mają żyć GOJE, czyli MIĘDZY INNYMI MY ??? POLACY

https://www.nwo.report/nwo/syjonizm-plany-i-srodki-wg-rabina-sanhedrynu-menachema-mendla-schneersona.html

w ROKU 1940 Rabin Menachem Schneerson został pod opieką Nazistowskich Niemiec i służb wywiadu Abwehry Canarisa wywieziony wraz z Rodziną do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej.

W okresie Holocaustu martwił się jedynie o pozostawione dobra w Warszawie m.innym wielki księgozbiór podczas gdy jego Rodacy i Dzieci byli unicestwiani w Sobiborze, Treblince, Majdanku i Oświęcimiu.

Syjonizm: plany i środki: „A słowiańskie bydło wypędzimy daleko na północ…” – Słowa rabina Sanhedrynu Rebe Menachema Mendla Schneersona, chabadskiego przywódcy.

rabin

Ta wypowiedź Schneersona została opublikowana w Wołogodskiej gazecie “Sławianin” N-4 (32) w 2001 roku. Po publikacji sąd nie zdołał „przyszyć” redaktorowi W. F. Popowowi 282-go artykułu, ponieważ operował on faktami i bronili go rosyjscy naukowcy akademik J. K. Biegunow i doktor prawa O. G. Korotajew. Powinniśmy rozpowszechniać prawdę o planach okupantów Rosji.

Mowę tę wygłosił ten czciciel diabła w 1994 roku. Można dużo dyskutować o jej wiarygodności, tak jak kiedyś spierano się o autentyczność “Protokołów mędrców Syjonu”, ale bezspornym jest fakt, że praktycznie wszystkie postawione przez Żydów cele i zadania, przedstawione przez Schneersona, dzisiaj są już zrealizowane.

Więc dlaczegoż my, Rosjanie, dotąd nie zdajemy sobie sprawy, że nasz naród znajduje się w okrutnej okupacji czcicieli diabła? Dlaczego nie zwracamy się do Boga i nie prosimy Go o przebaczenie za nasze odstępstwo? Nam, Rosjanom, potrzebny jest Pomazaniec Boży – Prawosławny Car! Nam potrzebna jest nasza Święta niezmieniona Wiara Prawosławna i Cerkiew! Więc zacznijmy, drodzy bracia i siostry, modlić się o to do Pana Boga, a On, jako kochający Ojciec da nam to, o co prosimy. Chwała Bogu za wszystko! Amen. Car nadchodzi!

__________________________________________________________________________________

„A SŁOWIAŃSKIE BYDŁO WYPĘDZIMY DALEKO NA PÓŁNOC…” – Słowa rabina Sanhedrynu Rebe Menachema Mendla Schneersona, Chabadskiego przywódcy.

(Zmarł w 1994 roku)

Rusofobia w działaniu

ŻYDOWSKIE SZCZĘŚCIE, ROSYJSKIE ŁZY…

Przedstawiciele rosyjskiego społeczeństwa żądają od Prokuratora Generalnego Federacji Rosyjskiej przerwania bezkarnego rozszerzania się narodowościowego i religijnego ekstremizmu.

Szanowny Panie Generalny Prokuratorze!

 

18 grudnia 2003 roku Prezydent Federacji Rosyjskiej W. W. Putin w czasie telewizyjnej debaty z narodem przytoczył takie liczby: w 1999 roku, według art. 282 UK FR o „wzniecaniu narodowościowych waśni”, były osądzone 4 osoby, w roku 2000 – 10 osób, a w 2003: wszczęto powyżej 60 spraw, około 20 spraw wniesiono do sądu. I przykładowo wydano 17-20 wyroków skazujących (W. Putin: rozmowa z Rosją, 18 grudnia 2003 M, 2003 s.53).

KTO KRZYCZY „TRZYMAĆ ZŁODZIEJA”?

 

Przytłaczająca większość tych spraw jest inicjowana przez żydowskich działaczy, albo organizacje, oskarżające swych pozwanych o „antysemityzm”. A przeważająca większość obwinionych i osądzonych uważa się za rosyjskich patriotów. Obecnie w ich liczbie znalazł się znany niezależny polityk i publicysta, były zwierzchnik Państwowego Komitetu Prasowego, B.S. Mironow.

Uznajemy, że wypowiedzi rosyjskich patriotów pod adresem żydostwa noszą rażąco negatywny charakter, zbyt emocjonalny, niedopuszczalny w publicznej dyskusji, co przez sąd traktowane jest jako ekstremizm. Jednak podczas wymienionych wyżej procesów sadowych ani razu nie była rozpatrywana przyczyna takiej ostrości i pierwotne źródło ekstremizmu w obecnym międzynarodowym konflikcie.

Przecież główne pytanie, które należy wyjaśnić w postępowaniu dowodowym i w sądzie, brzmi: czy rażąco negatywne opinie o żydostwie, formułowane przez rosyjskich patriotów i oficjalnie negowane, są zgodne z prawdą, czy nie? Jeśli nie są zgodne z prawdą, wtedy może być mowa o poniżaniu Żydów i o wzniecaniu religijnej i narodowej niezgody. Jeśli są zgodne z prawdą- to podobne posądzenia są niesprawiedliwe i niezależnie od ich stopnia emocji, nie mogą być zakwalifikowane jako poniżające, budzące waśnie itp. (Na przykład, nazwać porządnego człowieka przestępcą jest poniżającym dla niego, ale nazwać przestępcę drogowego przestępcą – to już stwierdzenie faktu).

Oprócz tego, jako że w danym międzynarodowym konflikcie biorą udział dwie strony (oskarżająca i oskarżana) należy wyjaśnić: która ze stron zaczęła dany konflikt jako pierwsza i ponosi odpowiedzialność za niego, i czy działania oskarżonych nie są samoobroną przed agresywnymi działaniami strony oskarżającej?

Ośmielamy się Pana zapewnić, Panie Generalny Prokuratorze, że na temat tych problemów na całym świecie istnieje ogromna liczba powszechnie uznanych faktów i źródeł, na podstawie których można wyciągnąć bezsprzeczny wniosek: negatywne opinie rosyjskich patriotów dotyczące typowych dla żydostwa cech i działań przeciwko nie-żydom są zgodne z prawdą, przy czym te działania nie są przypadkowe, a nakazane w judaizmie i praktykowane przez dwa tysiąclecia. W ten sposób oskarżające wypowiedzi i publikacje patriotów przeciw żydom są samoobroną, która nie zawsze bywa prawidłowa stylistycznie, ale w istocie usprawiedliwiona.

https://www.nwo.report/nwo/zagrozenia-dla-chrzescijanstwa-fundamentalizm-zydowski-chabad-lubavitch.html

You may also like...

6 komentarzy

  1. cisza1 napisał(a):

    @albatrosie:))
    Ja Twoja notkę nazwałam na swój u użytek: „zło i brzydota contra dobro i piękno”.
    Tyle nocną porą 🙂
    Pozdrawiam

  2. ddalia333 napisał(a):

    … co się to porobiło….. iż pod pretekstem wolnego słowa można wszystko. Okropność.

  3. cisza1 napisał(a):

    @ddalia333

    Żeby tu tylko o wolne SŁOWO chodziło :((
    Posługują się obrzydliwym gestem, rekwizytem, scenografią, kostiumami i…..najczęściej ich brakiem.
    Często kombinują tak.
    Pokaż scenopis, zapyta „sędzia”
    Wszystko o.k.
    A summa summarum kloaka.
    Pozdrawiam.

  4. albatroszlotuptaka napisał(a):

    Wolność kończy się tam, gdzie narzuca się rażąco niesprawiedliwe poglądy o innych.
    Wcześniej lub później kończy się zbrodnią. Za nasze pieniądze PONIŻAJĄC i OBRAŻAJĄC NAS organizują nam przestrzeń „WOLNOŚCI”.

    Niechby zrobili tego typu spektakl o swoim ziomku rabinie Schneersonie.

    Joseph Isaac Schneersohn – Wikipedia, wolna encyklopedia
    https://pl.wikipedia.org/wiki/Joseph_Isaac_Schneersohn
    Joseph Isaac Schneersohn (znany we wspólnocie pod imieniem Frierdikker … a dzięki wpływom Wilhelma Canarisa otrzymał immunitet oraz udał się do USA.
    Yosef Yitzchak Schneersohn – Wikipedia
    https://en.wikipedia.org/wiki/Yosef_Yitzchak_Schneersohn
    Tłumaczenie strony
    Yosef Yitzchak (Joseph Isaac) Schneersohn (Hebrew: יוסף יצחק שניאורסאהן ) was an Orthodox …. such as Jacob Rutstein, on behalf of the Rebbe (and, reputedly, also with the help of Admiral Wilhelm Canaris, the head of the Abwehr), he was …
    The half-Jewish Nazi who saved the Lubavitcher Rebbe – Haaretz …
    http://www.haaretz.com › Print Edition › Features
    Tłumaczenie strony
    1 maj 2011 – Thanks to the late Rabbi Menachem M. Schneerson, Chabad … After locating the rabbi at the order of Adm. Wilhelm Canaris, the head of the …
    Obrazy dla schneerson canaris

    Chasydzi chcą uhonorować admirała Canarisa – Świat – Newsweek.pl
    http://www.newsweek.pl/swiat/chasydzi-chca-uhonorowac-admirala-canarisa,42107,1,1.html
    5 sie 2009 – Admirał Wilhelm Canaris podczas II wojny światowej kierował niemieckim … Rabini z linii Schneersona byli głównymi rabinami wspólnoty …

    Szef Abwehry Sprawiedliwym? – Gazeta Wyborcza
    wyborcza.pl/1,75399,6899249,Szef_Abwehry_Sprawiedliwym_.html
    6 sie 2009 – Członkowie Chabadu przywołują domniemane zasługi Canarisa w ocaleniu ich przywódcy rabina Isaaca Josepha Schneersona, któremu …

    Admirał Canaris Sprawiedliwym wśród Narodów Świata? – blog …
    henrykp.salon24.pl/119064,admiral-canaris-sprawiedliwym-wsrod-narodow-swiata
    7 sie 2009 – W wyniku badań historycznych udało się ustalić, że admirał Canaris uratował z warszawskiego getta rabina Icchaka Josifa Schneersona, …

    Chabad: Make Nazi commander a ‚righteous gentile’ – Jewish World …
    http://www.jpost.com/…/Chabad-Make-Nazi-commander-a-righteous-ge...
    Tłumaczenie strony

    4 sie 2009 – Admiral Canaris, commander of the Nazi Abwehr, or intelligence, had a central role in securing Schneerson’s escape from the Warsaw Ghetto …

    Menachem Mendel Schneerson – rabin chasydzki, filozof żydowski, kabalista, siódmy i ostatni przywódca ortodoksyjnego odłamu Chabad-Lubawicz. Wywodzi się z rodu o długotrwałych tradycjach rabinicznych. Wikipedia.

    http://www.chasydyzm.lauder.lodz.pl/rebebio.htm

    W 1929 roku, w Warszawie, rabbi Schneerson poslubil corke owczesnego cadyka Lubawicz – Chaje Musie. W 1941 udalo im się opusicic okupowana Europe i osiedlic w Nowym Jorku który stal się nową siedzibą dynastii. Trzy lata pozniej, w dalekiej kazachskiej wiosce zmarl Lewi Ichak, ojciec przyszlego rebbego, aresztowany i zeslany przez NKWD. To smutne wydarzenie pozostawilo glebokie pietno na dalszym zyciu Menachema Mendla. Niektorzy spekuluja że to wlasnie pamiec o nim byla jednym z powodow dla ktorych Rebbe był zawsze tak aktywny w organizowaniu pomocy dla przesladowanych Żydów, gdziekolwiek by się nie znajdowali.

    http://www.chasydyzm.lauder.lodz.pl/imperium.htm

    Zdjęcie z czasów Sorbony
    Jest rzecza powszechnie znana że po smierci swojego tescia Josefa Icchaka rabbi Schneerson dosc niechetnie odniósł się do propozycji objecia zwierzchnictwa nad Chabadem. Niemniej jednak gdy do tego doszlo kompletnie zrewolucjonizowal role Rebbego. Oglosiwszy biblijne przykazanie Uforacto [i rozprzestrzenicie się…Rdz. 28,14] mottem Chabadu, zaczal otwierac centra Lubawicz w calych Stanach Zjednoczonych a takze Brazylii, Argentynie, Wenezueli, Wielkiej Brytanii, Francji, Wloszech, RPA, Niemczech, Rosji i wielu innych krajach swiata, nawet tak egzotycznych jak Kongo. Zorganizowal Zydowski Korpus Pokoju, ktorego zadaniem bylo wysylanie studentow jesziw i mlode chasydzkie malzenstwa do odleglych wspolnot zydowskich aby pomagac ich czlonkom w prowadzeniu zycia religijnego. Zalozyl rowiez Organizacje Kobiet i Dziewczat Chabad i Lubawicka Organizacje Mlodziezy, ktore zajmowaly się miedzy innymi dzialalnoscia misyjną wśród Żydów swieckich. Oprocz tego, z inicjatywy nowego Rebbe powstaly dziesiatki religijnych szkol, przedszkoli, domow opieki itd. Bedac przekonanym o “glodzie wartosci duchowych” jakie jego zdaniem odczuwala mlodziez, Rebbe wyslal setki emisariuszy do uniwersytetow i college’ow. Okolo setki “Domow Chabad” na amerykanskich kampusach zajmuje się nie tylko prowadzeniem modlitw i programow edukacyjnych czy organizacja obchodow uroczystosci z okazji roznych swiat zydowskich ale rowniez zwalczaniem narkomanii czy tez udzielaniem wszelkiej pomocy (zwiazanej z religia lub nie) jakiej moze potrzebowac zydowski student.
    Rebbe Schneerson zapoczatkowal takze comiesieczne programy przedszkolne dla dzieci mieszkajacych z dala od synagog, wyslal emisariuszy zaopatrzonych w tefilin i modlitwniki do panamskiej dzungli a mohela na jedna z malenkich karaibskich wysp, nakazal wybudowac mykwe w Libii na potrzeby JEDNEJ mieszkajacej tam zydowskiej kobiety i zalozyl centra Chabad w malenkich spolecznosciach zydowskich w Indiach, Birmie czy na Filipinach. Wszystkie te programy są finansowane z dobrowolnych datkow sponsorow.Niektore z projektow Rebbego uzyskaly szeroki rozglos. W 1967 roku, podczas trwania tzw. “wojny szesciodniowej” w Izraelu, Rebbe zaninicjowal “kampanie tefilin” [filakterie noszone przez religijnych Żydów w trakcie porannych modlitw]. Setki emisariuszy namawialo zydowskich mezczyzn w kazdym zakatku Izraela do nalozenia tefilin i to wlasnie sukces z jakim przebiegala tak akcja był, zdaniem zwolennikow Rebbego, przyczyna zwyciestwa w wojnie.
    Chociaz emisariusze sa uczeni odnoszenia się z delikatnoscia i szacunkiem do Żydów niereligijnych, broszury o judaizmie, jakie rozdaja kazdemu zainteresowanemu pelne są stwierdzen dosc kategorycznych: KAZDY zydowski mezczyzna powinien zakladac tefilin CODZIENNIE (oprocz sobot). WSZYSTKIE zydowskie kobiety i dziewczynki od lat trzech powinny zapalac swiece na szabas i swieta. Zydowskie kobiety powinny prowadzic koszerne kuchnie i przestrzegac praw rodzinnej czystosci.
    Jednym z najczestrzych motywow pojawiajacych się nieustannie w przemowieniach i naukach Lubawiczer Rebbe jest milosc jaka nalezy darzyc kazdego Zyda bez wyjatku [idea ahawas isroel – wg chasydyzmu wszyscy Zydzi są wzajemnie za siebie odpowiedzialni, poniewaz w sensie duchowym stanowia jednosc, tak jak rozne czesci tego samego ciala]. I rzeczywiscie – emisariusze znani są że swojej wyrozumialosci, sympatii i przyjaznego stosunku do blizniego kimkolwiek by on nie był i jak daleko by nie był od prowadzonego przez nich stylu zycia czy pogladow.
    Nawet w najdalszych rejonach swiata i najtrudniejszych sytuacjach chasyd Chabad nie moze godzic się na jakiekolwiek kompromisy co do stopnia swojej wlasnej religijnosci, na pogwalcenie najdrobniejszego nawet przepisu halachy. Z drugiej strony nie wymaga tego samego od niereligijnych Żydów, uczestniczacych w prowadzonych przez niego programach. Te dwa czynniki, do tej pory nie spotykane na taka skale u ortodoksow, ktorzy czesto odnosili się z pogarda do wszelkich “bezboznikow”, mialy wielki wplyw na niewatpliwy sukces i popularnosc Lubawiczan i prowadzonych przez nich domow Chabad.

  5. prop napisał(a):

    Albatrosie Kochany! Teraz dopiero znalazłem… dziękuję Ci za piękny koncert!

  6. https://albatroszlotuptaka.wordpress.com napisał(a):

    @Cisza i @Propatian

    Ależ proszę bardzo:)) Do usług:)
    Prawda jak fajnie się słucha? Jakie to miłe dźwięki dla ucha?
    Również z wielkim rozrzewnieniem wspominam.

    Temat główny który poruszam w tej notce oraz następnej to bardzo palący i jak myślę ważne aby ludziom uświadamiać, że jeżeli się nim nie zajmiemy broniąc naszej suwerenności, kultury , tożsamości, to będzie PO NAS.

    Tego rodzaju szmatławe wyczyny jak ten w Teatrze Powszechnym, to ewidentne sondowanie jak daleko mogą się posunąć, jak bardzo mamy już stępiony instynkt samozachowawczy.
    Jeżeli za spalenie kukły żydowskiej we Wrocławiu sprawca dostał 10 miesięcy bezwzględnego więzienia, to tutaj tym bardziej powinni być przykładnie ukarani za namawianie do przestępstwa , obrażanie uczuć religijnych i podżeganie do przemocy

    Pozdrawiam Was serdecznie

Dodaj komentarz:

Przejdź do paska narzędzi