Artykuł otwarty w ramach bezpłatnego limitu prenumeraty cyfrowej

Tego Dnia Plac Bankowy, Który od Tej chwili nazywał SIĘ Dzierżyńskiego, wypełnił SIĘ tłumem oo łopoczącymi na wietrze biało-czerwonymi i czerwonymi flagami.

„Cały Naród czci Pamięć Dzierżyńskiego”

Swoją Relacje z Tego Wydarzenia Polska Kronika Filmowa zatytułowała „Cały Naród czci Feliksa Dzierżyńskiego Pamięć”. Lektor Andrzej Łapicki czytał Z przejęciem w głosie: „Wsród honorowych gości rodzina Wielkiego polskiego rewolucjonisty Na plac Dzierżyńskiego Przybyły delegacje Rządowe zaprzyjaźnionych krajów, Młodzież, tysiączne Tłumy Ludności Stolicy Biorąc przykład z życia Dzierżyńskiego zdobyć SIĘ musimy na Wiele Sił i poświęceń, by zbudować.. potęgę i wielkość Polski Ludowej „.

Z ustawionego PRZED przez pomnikiem podwyższenia przemówił wicepremier Aleksander Zawadzki: „W dziesięć sposób najlepiej uczcimy Pamięć o Feliksie Dzierżyńskim, Wielkim synu Narodu Polskiego, Wielkim Wodzu mas pracujących, największym English rewolucjoniście”.

PO NIM Głos zabrał Przedstawiciel Komitetu Centralnego Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików) Piotr Pospiełow. „Feliks Dzierżyński, aby wybitny wzór partyjności, Budowniczy Jedności i Potęgi partii Niech żyje Polska Zjednoczona Partia Robotnicza, pod ktorej przewodem Naród polski kroczy temat socjalizmu Niech żyje wielka partia Lenina i Stalina! ” – Zakrzyknął Lamana Polszczyzna Pospiełow, czy niedawna redaktor naczelny „Prawdy”.

W końcu Prezydent Bolesław Bierut pociągnął na sznurek i ZE stojącej na wysokim cokole figury opadła Płachta. Rozległy SIĘ oklaski. „Tu, na placu, Gdzie przemawiał w pamiętnym Roku 1905 Do warszawskich robotników, stanął Dzierżyński patrząc na Warszawę o Jaką walczył Cale Życie: stolicę Polski Ludowej” – podsumował w komentarzu Andrzej Łapicki.

Autor pomnika: ogarnęła Mnie atmosfera romantyzmu rewolucyjnego

W publikacjach podkreślano, ZE JEST do „Pierwszy w Warszawie pomnik działacza rewolucyjnego Ruchu robotniczego”. Propaganda przedstawiała Dzierżyńskiego Jako Tego, Który w 1905 r. „Porwał nie Walki gorącym słowem tysiące robociarzy warszawskich”.

Projekt monumentu Wybrano w Konkursie. Wygrała przejść Praça rzeźbiarza Zbigniewa Dunajewskiego. Artysta od Dziecka jeździł na wózku inwalidzkim po przebytej chorobie Heinego-Medina (ostrym porażeniu dziecięcym wywołanym wirusem polio). Mimo poważnych Problemów Z poruszaniem o się, Jeszcze PRZED WOJNA studiował rzeźbę w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego wag Krakowie oraz Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem prof. Tadeusza Breyera. Wyrzeźbił w tamtych czasach m.in. popiersie Józefa Piłsudskiego i posąg Chrystusa.

Po wygraniu konkursu na pomnik Dzierżyńskiego tak mówił w wywiadzie dla Tygodnika „Przyjaźń”: „Podczas studiowania Materiałów o Dzierżyńskim ogarnęła Mnie atmosfera romantyzmu rewolucyjnego, Która towarzyszyła przez Cale Życie wielkiemu rewolucjoniście”.

Twórcę radzieckiej bezpieki (TZW. Czeka, czyli Wszechrosyjskiej Komisji Nadzwyczajnej zrobić Walki z Kontrrewolucją i Sabotażem) i konstruktora tamtejszego aparatu Terroru Dunajewski przedstawił Jako romantycznego bohatera z dumnym obliczem i rozwianą peleryna. Posąg powstał w pracowni urządzonej JEGO tymczasowej w Baraku na pl. Zamkowym. Polska Kronika Filmowa odwiedziła tam artystę Przy pracy. Przykuty do wózka Dunajewskiego Dawal wskazówki swoim pomocnikom, Ci modelowali Twarz Dzierżyńskiego í poprawiali płaskorzeźby, Które Miały Być przytwierdzone zrobić cokołu. Wbrew pozorom, nie nie figury odlano z Metalu. Wykonano JA ZE zbrojonego betonu, Który pokryto warstwą brązu Cienka, Stad Mylne wrażenie odlewu.

Po odsłonięciu pomnika przemaszerowało PRZED NIM wojsko. Odbyła SIĘ Też parada sportowców.

„Krwawy Feliks” w Czerwonej farbie

Warszawiacy Nigdy przejść NIE polubili. Co pewien Czas Ktos oblewał „krwawego Feliksa” Czerwona farba. W tekstach na pewno chodziło o monumentu mozna znaleźć informacje W ZE Już w 1952 r. Ktos pomalował posągowi Rece na Czerwono. Nie wiadomo jednak, ile w TYM JEST Prawdy. Na początku STANU Wojennego – 10 lutego 1982 r. – Grupa uczniów Warszawskich Szkół Średnich, działająca Jako zakonspirowana Konfederacja Młodzieży Polskiej „Piłsudczycy”, obrzuciła pomnik farba, A następnie butelkami z benzyna. Pomnik zaczął płonąć. Milicja zatrzymała uciekającego ucznia Akcji, potem następnych. W sądzie zapadły wyroki: 2 lat więzienia W zawieszeniu. NA początku Czerwca 1982 r. Jeden z Młodych „Piłsudczyków” – 17-letni Emil Barchański – w tajemniczych okolicznościach utonął w Wiśle. Nazywany JEST najmłodszą ofiara STANU Wojennego.

Dzierżyński obalony i poobijany

Pomnik Dzierżyńskiego STAL na placu przez 38 lat. W 1989 r. Rada Warszawy zdecydowała o JEGO rozbiórce. Oficjalnym powodem byla budowa w tamtym miejscu budowy Linii metra (chociaż na tunel Podziemnej kolejki pl. Bankowy czekał Jeszcze długo). Usunięciem pomnika zajęli SIĘ Pracownicy Wojewódzkiej Dyrekcji Dróg Miejskich. Czy pracy przystąpili 16 listopada 1989 r. Już wtedy Wokół Nich gromadzili SIĘ warszawiacy i dopingowali robotników. „Obserwatorzy uznali, ZE JEST Tempo robót Zbyt Wolne Sami zaczęli rozbijać podstawę pomnika Najgorliwsi zerwali Napis z cokołu Wieluniu robiło ZDJĘCIA..” – Pisała wtedy „Gazety Wyborczej”.

Na zdjęciach widac cokół pokryty odręcznymi napisami: „Precz”, „Idź precz!”. Następnego Dnia na Placu przyszły Sętki osob. Ludzie przynieśli młotki, podejrzewając, ZE MOGA SIĘ przydać. Ekipa rozbiórkowa sprowadziła dźwig. Na rzeźbę Robotnicy nałożyli pętlę oo Liny. Gdy Ramię dźwigu szarpnęło do góry, betonowy posąg czekisty zakołysał SIĘ, przechylił, po Czym rozpadł na Trzy Części. Na Ziemie runęły Nogi, potem głowa z częścią torsu, o korpus wciąż wisiał na linie. Ludzie z młotkami rzucili SIĘ na strąconego z piedestału Dzierżyńskiego. Tłukli rzeźbę zwłaszcza po głowie. Odłupane kawałki betonu zabierali na pamiątkę. Poobijany posąg przewieziony został temat bazy Drogowców na Żeraniu, Stoi Gdzie nie dzis na placu, otoczony stosami składowanych w Tym miejscu budowy granitowych Płyt i stalowych Konstrukcji. Niedawno zainteresowanie pozyskaniem Rzeźby wyraził Instytut Pamięci Narodowej, Który tworzy skansen komunistycznych pomników w Bornem Sulinowie. Muzeum Historii Polski Też chciałoby Mieć dziesięć posąg w swojej przyszłej siedzibie w Cytadeli Warszawskiej.